LIEFDES SONNETTEN
Sonnet 35
Autor: Juan José Camisón
Vertaler: Peterjan van dder Linden
Héél ver weggaan, dronken van ongeduld,
het onderzoeken van nieuwe kussen, woorden, breedtegraden,
boeken gelezen en vergeten,
het ontdekken van andere echo´s in andere nieuwe lippen.
Zelfs niet de prachtige tuinen die reflecteren in je ogen,
of de diepe zeeën welke zijn bevaren met mijn schip,
zullen mijn verdronken hart niet meer houden,
door de ruwe woestijn met maanloze nachten.
Zeilen, vooruitgaan, vol stoom doorroeien,
zeeën bevaren, mijlen ver, kapitein of bootsknecht,
snel navigeren naar afgelegen stranden,
Alles achterlatend, zeemeerminnen, zorgen, scheepswrakken,
en vooruitgaan op het zilveren pad,
dat vrijheidsliederen, blauw , vrede en eilanden van genot zal beloven.